Als kind lijkt het makkelijk: je vraagt gewoon of je mee mag spelen, je zit naast elkaar in het klaslokaal of je fietst samen op naar hockey (of in mijn geval handbal). Tegen de tijd dat we volwassen zijn, hebben de meesten van ons een vaste groep mensen om zich heen verzameld die we kennen van school, studie, sport of werk. Heel veel ruimte om nieuwe vrienden te maken, lijken we dan niet meer hebben, merken ook expats en andere nieuwkomers.
Wellicht heeft het te maken met het feit dat we in Nederland de neiging hebben om onze agenda van voor tot achter vol te plempen waardoor we letterlijk weinig tijd over hebben. En al helemaal niet voor een spontane koffiedate met iemand die we (nog) niet zo goed kennen. “Ik heb al genoeg vrienden,” zei een vriendin hier ooit over. En dat in combinatie met werk en een gezin, laat weinig tijd over.
In de Verenigde Staten, weet ik uit eigen ervaring, werkt dat heel anders. Het land is daar zo groot, dat een verhuizing (na je studie of voor een nieuwe baan) er vaak voor zorgt dat je duizenden kilometers verderop een hele nieuwe vriendenkring moet opbouwen. En daarin ben je niet de enige. Amerikanen staan daarom over het algemeen net wat meer open voor het leggen van nieuwe contacten en het aangaan van nieuwe vriendschappen op latere leeftijd. En laten ook wat makkelijker los als mensen weer vertrekken. Hier zijn we dat niet zo gewend, want zelfs als iemand naar de andere kant van het land vertrekt, is dat nog bereisbaar.
Toch is het handig om in je nieuwe woonplaats vrienden te maken. Of in je oude vertrouwde woonplaats, als je vrienden daar ‘ineens’ allemaal vertrokken zijn naar plekken waar ze wel een huis konden vinden. Of meer groen en rust. En dat is nog helemaal los van het feit dat 40% van de volwassen bevolking van ons land zich wel eens eenzaam voelt en dus ook wel wat nieuwe vrienden kunnen gebruiken. Maar hoe pak je dat aan, als volwassene? Niet door uit het raam naar voorbijgangers te roepen dat je vrienden nodig hebt om mee te praten, zoals mijn buurman laatst deed. Dat schrikt af.
We hebben wat tips op een rij gezet…
En met club bedoelen we eigenlijk alles wat jouw interesse heeft en waar je dus gelijkgestemden tegenkomt. Schrijf je in bij een sportclub, ga naar yoga, doe een vegan kookworkshop, een fotografiecursus, zoek een boekenclub in de buurt of neem schilderles. Dit zijn allemaal plekken waar je mensen tegen komt met wie je in ieder geval één interesse deelt. Vrijwilligerswerk is ook een goeie, zeker als je iets gaat doen waar je hart echt licht en je gelijkgestemden tegenkomt. En het mooie is: via die mensen ontmoet je vaak ook weer nieuwe mensen en gaat het balletje rollen.



Zeker in grote steden hebben we vaak geen idee wie onze buren zijn, wat ze doen en wat hun interesses zijn. Zonde, want misschien zijn je buren net als jij wel filmfreak of fanatieke tuinierder. Bel dus eens aan en nodig ze uit voor een kop koffie. Of -als dat te spannend is (wat ik snap)- knoop een praatje aan als ze de hond uitlaten of hun (gevel)tuintje bijwerken. Een andere manier om (makkelijk) contact te maken met je buren is door naar buurtborrels te gaan of, naar inspreekavonden over jouw (nieuwe) buurt te gaan of te kijken of er bij het plaatselijke buurtcentrum of horecagelegenheden activiteiten worden georganiseerd waar je makkelijk kunt aanhaken.
Geliefden en werk vinden via je netwerk is inmiddels gemeengoed, maar het koppelen van nieuwe vrienden voelt toch een beetje raar en onwennig. Toch kan het enorm goed werken om eens rond te vragen in je netwerk of iemand nog iemand kent, die in jouw (nieuwe) stad of buurt woont of -net als jij – ook heel erg van koken houdt (bijvoorbeeld). Misschien ontstaan er wel nieuwe vriendschappen met de zus van je vriendin, de nicht van je buurman of de collega van je lief.
Net als een nieuwe liefde vinden, kan je ook voor het maken van nieuwe vrienden terecht op allerlei apps en sites. Zo kan je naar MeetUps, je inschrijven bij organisaties als Nieuwe Mensen Leren Kennen of de apps van Bumble (de vriendenversie), Mesh of Amigos proberen. En als er niks van je gading bijzit, kan je natuurlijk je eigen Meetup aanmaken. Dat deed de Amerikaanse Dale Pollekof, die na haar 70e naar de andere kant van Amerika verhuisde en het lastig vond nieuwe vrienden te maken. Lees haar verhaal in de New York Times.
Ook een social mediaplatform als Instagram is een goede plek om nieuwe mensen te ontmoeten. Laatst zag ik iemand letterlijk een oproep doen om in de comments te laten weten of ze een vegan date of vriendschap zochten, omdat dit de vorige keer tot een of twee koppeltjes had geleid. Je zag er nu hele vriendengroepen ontstaan van vegans die in dezelfde stad woonden en op zoek waren naar gelijkgestemden. Je kan iemand natuurlijk ook heel makkelijk een DM (direct message) sturen.

Naar een buurtborrel gaan waar je niemand kent of met onbekende collega’s de kroeg in, is niet altijd even makkelijk. Toch is het slim om jezelf over die drempel te trekken en volmondig ‘ja’ te zeggen tegen al dit soort uitnodigingen. En als die uitnodigingen er niet zijn, kan je je collega’s natuurlijk ook zelf uitnodigen voor een drankje of de film. Wees niet te bang voor afwijzing en ga gewoon het gesprek aan: wees geïnteresseerd in mensen.
Heb jij nog tips voor het sluiten van nieuwe vriendschappen? Laat het ons dan vooral weten door een reactie achter te laten.
Lees ook: Alleen reizen, 7 tips om onderweg nieuwe mensen te ontmoeten.
Wyke Potjer is content manager van hetkanWEL. Ze heeft journalistiek gestudeerd en werkt sindsdien fulltime voor landelijke radio, televisie, print en online media. Ze is vegan, heeft geen auto, probeert plastic uit haar leven te bannen en biologisch te eten. Naast haar freelance bestaan als journalist geeft ze yogales (vinyasa en yin).
Reacties
13 reacties