Tijdsurfen: de kunst van méér doen met minder stress

Mijn hele leven lang probeer ik mezelf al met behulp van het magische woord ‘discipline’ in allerlei bochten te wringen om zo efficiënt mogelijk met mijn tijd om te gaan. Met wisselend succes. Zo wist ik mezelf als avondmens een aantal jaar voor 6 uur uit bed te slepen om naar yoga te gaan. En bleef ik trekken, duwen en schaven aan stukken die op dat moment niet echt vorm wisten te krijgen in mijn hoofd of op papier. Inmiddels weet ik wat het antwoord hierop is: tijdsurfen.

Werken op basis van mijn human design

Een paar maanden geleden bracht iemand me op het idee om mijn Human Design door de bot van chatgpt te gooien. Omdat ik niet meer precies wist wat mijn design was, liet ik het online opnieuw berekenen (op basis van plaats, datum en tijdstip van mijn geboorte) en vroeg chat vervolgens hoe ik met dit design mijn werkdag het beste kon indelen om het beste uit mezelf te halen. Het antwoord bracht me in ware verrukking.

Chat ‘de almachtige’ vond namelijk dat ik niet op discipline en ‘moeten’ moest varen, maar op intuïtie. Of, zoals chat het formuleerde: ik moest datgene doen waar ik op dat moment energie van kreeg, want dat werkte voor mij het beste. Ik voelde me ineens begrepen. Weg met die opeenstapeling van (zelfopgelegde) taken en deadlines waar ik geen energie van kreeg en voorwaarts met dat wat zich op dat moment aandiende en waar ik bijna achteloos en vol energie mee aan de slag kon.

Zo kon ik wakker worden met op de agenda moestuin inzaaien, maar toch kiezen voor het schrijven van een stuk. Of vice versa. Al protesteerde het Calvinistische deel van mijn brein zachtjes op de achtergrond, want het leven was niet alleen maar voor de lol toch? En als we aan iets begonnen, moest het worden afgemaakt. En bovendien: op deze manier werd de administratie nooit gedaan en het huis nooit schoon gemaakt (om maar wat voorbeelden te noemen van activiteiten waar ik vrijwel nooit energie van krijg). Maar al met al werkte deze manier van werken als een ware bevrijding.

Tijdsurfen

Deze week kwam ik het begrip ‘tijdsurfen’ tegen in de Volkskrant, dat eigenlijk uitgaat van dezelfde aanpak van de dag die chat mij aanraadde. Het concept van coach, trainer en zenmonnik Paul Loomans stelt eigenlijk dat we in plaats van onze taken met ons hoofd te managen, beter intuïtief en ad hoc kunnen bepalen wat we als volgende taak gaan doen.

Ik kan je vertellen: ik heb me nog nooit zo begrepen gevoeld als bij het lezen van deze woorden, dus besloot ik me verder te verdiepen in het concept van tijdsurfen. In de Volkskrant las ik: Hij vertelt over ‘leven en werken vanuit rust’, waardoor je creatiever, gezonder en productiever wordt. Ook benadrukt hij het belang om tussen twee activiteiten ‘een witje te scheppen’, waarmee hij een kleine pauze bedoelt.

Ma: het Japanse principe van een tussenruimte of pauze

Dat deed me denken aan een interview op NPO Radio 1 wat ik eerder dit jaar hoorde over het Japanse woord Ma, wat korte stilte, pauze of tussenruimte betekent. Een concept wat me toen ook al zo aansprak. Kort samengevat komt het erop neer dat iets pas betekenis krijgt als het tussen twee stiltes valt. Denk bijvoorbeeld aan deze woorden op papier: de witruimtes tussen de woorden, zinnen en alinea’s zijn net zo belangrijk als de woorden zelf. Want zonder die ruimtes is het lezen ondoenlijk zou je kunnen zeggen: dan wordt alles één grote letterbrij.

De principes van tijdsurfen

Maar goed, even terug naar het concept van tijdsurfen waarbij je kan leven en werken zonder voortdurende tijdsdruk. In plaats van je agenda volledig dicht te timmeren met afspraken en taken, leer je mee te bewegen met wat zich op dat moment aandient. Zoals een surfer meereist op een golf, in de wetenschap dat de golf uitrolt en weer onderdeel wordt van de grote zee. In plaats van te duwen en trekken, surf je mee op de tijd.

Samenvattend is dit wat ik (tot nu toe) geleerd heb over tijdsurfen:

1. Ga eerst even kijken wat je allemaal te doen hebt. Welke delen zijn makkelijk en welke niet. Waar zie je tegenop? En hoe zit het met de tijd: hoeveel tijdsdruk zit erop. Verkent het in een half uurtje, niet meer. Dan zit het in je systeem en gaat je onbewuste er ook mee aan de slag…
2. Probeer de dingen op het juiste moment te doen, als je er energie van krijgt. Zo kan je iets wat heel intens is afwisselen met iets wat minder intens is. Maar je kan je ook volledig storten op een creatieve brainwave die zich aandient waardoor je een bepaald project alvast in de steigers zet zonder dat het heel veel energie kost. Had je die tijd hier niet voor ingeruimd, maar was je stoïcijns doorgegaan met dat wat op je agenda stond, dan had het project waarschijnlijk niet zo’n vliegende start gehad en liep de druk (en dus stress) waarschijnlijk razendsnel op, omdat het in je hoofd bleef hangen als ‘niet vergeten’ of ‘ook nog te doen’ en ‘hoe dan?’ Aan de andere kant: blijf ook niet eindeloos doorgaan met iets als het op dat moment niet werkt en je vastloopt. Forceren heeft geen zin: het is nu blijkbaar niet het goede moment met de juiste energie.
3. Geef je volledige aandacht aan waar je mee bezig bent en blijf in het moment. Zorg daarbij dat je je (digitale) stoorzenders uitzet (want dat kost energie) en dat je ook geen energie verliest door constant vooruit te denken: wat moet ik hierna nog? Waar was ik ook al weer mee bezig? Moet dat niet eerst af? Krijg ik dit op tijd af of loop ik achter? Heeft X al gereageerd op die mail? Etc.  
4. Laat loze ruimtes of witjes ontstaan (de hierboven genoemde ‘ma’). Als je er de hele dag door regelmatig even 2 a 3 minuten uitgaat, kan je brein informatie beter verwerken, maakt het onverwachte verbindingen en ontstaan er ook weer nieuwe ideeën. Hierdoor kost het werk je weinig energie. Maak jezelf dus telkens weer even los van wat je aan het doen bent.
5. Vertrek vanuit een punt van rust en vertrouwen. Oftewel: ride the wave, laat je meevoeren zonder je te verzetten. Vertrouw erop dat je om kan gaan met dat wat zich aandient, beleef het volledig en benader het met een open hand waar alles als zand doorheen kan glijden en je niks vasthoudt…

Dit klinkt allemaal heerlijk toch? Ik ga ermee aan de slag. En er zullen ongetwijfeld momenten zijn waarop ik in dikke vette paniek en vol zelftwijfel tegen een deadline aan het vechten ben. Of toch tegen beter weten in net zo lang blijf sleutelen aan een artikel tot ik helemaal leeggelopen ben en er alsnog niks goeds staat. Maar overall denk ik dat ik hier redelijk goed in ben of kan zijn, in dat tijdsurfen.

Hoe zit dat met jou? Meer weten, lees dan vooral het boek van Paul Loomans: Ik heb de tijd, een handleiding in Tijdsurfen.

Lees ook:
Timemanagement: deze 3 simpele principes geven je meer grip op de tijd
Van uitstel naar actie: bewust omgaan met je tijd dankzij deze 7 tips
22 positieve gewoontes van gelukkige mensen

-Dit artikel bevat een of meerdere affiliate links-