Zodra je dit weet, draag je nooit meer polyester kleding

We weten allemaal dat polyester kleding slecht is voor het milieu. Maar wist je dat het óók effect kan hebben op je eigen energie en welzijn? Volgens onderzoek van Dr. Heidi Yellen hebben stoffen namelijk een eigen frequentie die jouw lichaam kan versterken – of juist uitputten. Hierdoor daalt je energie door het dragen van een sportlegging van polyester en geeft een broek van linnen juist energie. Ook al heb ik wat twijfel of het onderzoek wetenschappelijk is, klilnkt het wel heel logisch. Ik zocht uit hoe het zat.

Tijdens het sporten draag ik vaak leggings. Die zitten lekker comfortabel en zijn snel droog. Een vriendin die lang in Amerika woonde vertelde dat je daar groepen vrouwen hebt ‘de sportsmum’s’, die nooit iets anders dragen. Zij lopen elke dag – de héle dag – in leggings. Het is een statement van fitheid (of misschien een statement dat ze niets anders te doen hebben, dan sporten, maar dat laat ik in het midden).

Polyester kleding is toch niet zo comfortabel

Maar als ik mijn leggings te lang draag, heeft dat een hele andere reden dan een fitheids-statement. Ik ben van plan om te gaan sporten, besluit dan toch nog één mailtje te sturen en voordat ik het weet, is het half twee. En dan beginnen die leggings te plakken. Dat klinkt best logisch, want wie op een warme dag kan kiezen tussen een broek van katoen of een shirt van polyester, kiest natuurlijk voor katoen. Dat ademt tenminste. Maar volgens het onderzoek van Dr. Heidi Yellen is ‘plakkende kleding’ niet het enige dat gebeurt; de frequentie van plastic kleding is heel laag en heeft ook een negatieve impact op je energieniveau.

Frequentie het argument om duurzame kleding te kopen?

Toen ik dat voor het eerst las, dacht ik even: ‘misschien is dit wel het ‘Unique Selling Point’ van duurzame mode. Een mooie reden om mensen – die niet worden overtuigd door afvalbergen en uitbuiting – te motiveren om geen polyester kleding meer te kopen, omdat de stof van jouw kleding ook effect heeft op jóu – je energie, je welzijn, je stemming. En in een ideale wereld leidt dit er natuurlijk toe dat producenten het op termijn ook niet meer gaan maken, omdat er geen vraag meer is. Maar hoe zit dat dan met die frequentie?

Wat heeft frequentie met kleding te maken?

Alles om ons heen bestaat uit energie die trilt. Frequentie is het aantal trillingen per seconde, meestal uitgedrukt in hertz (Hz). Hoewel deze trillingen vaak onzichtbaar zijn, zijn ze wel meetbaar. Ons eigen lichaam heeft óók een frequentie – gemiddeld rond de 100 Hz. Volgens het onderzoek van Dr. Heidi Yellen heeft ook elke stof een unieke frequentie, oftewel trillingsenergie, die ons lichaam positief of negatief kan beïnvloeden. Ze gebruikte hiervoor een speciaal instrument, de Ag-Environ-machine, oorspronkelijk ontwikkeld voor de landbouw. Ze paste deze technologie toe op stoffen om hun energetische trillingswaarde te meten. Iets dat de Duitse Nobelprijswinnaar dr. Otto Heinrich Warburg ook deed. Hij wees atomaire frequentienummers toe aan verschillende materialen.

Wanneer je iets draagt met een lagere frequentie, kan het je energie letterlijk verlagen. Andersom kunnen hoge-frequentie stoffen je energie juist ondersteunen of verhogen.

Polyester kleding heeft een frequentie van nul

Volgens Dr. Yellen heeft polyester kleding een frequentie van nul. Dat betekent dat het niets toevoegt aan jouw energetische veld. Sterker nog, het onttrekt energie. Als je vaak moe bent, snel overprikkeld of futloos, zou dat dan kunnen liggen aan wat je draagt?

Daarbij komt dat polyester kleding:

• Microplastics afgeeft bij het wassen
• Warmte vasthoudt waardoor je sneller zweet en geur vasthoudt
• Chemische residuen bevat, zoals BPA en PFAS (vaak teruggevonden in sportkleding)

Natuurlijke stoffen geven energie

De stoffen met de hoogste frequentie zijn linnen en wol (5000 Hz!). Deze zijn al eeuwenlang verbonden met genezing, spiritualiteit en welzijn. Geen toeval dat linnen vroeger in ziekenhuizen werd gebruikt vanwege de antibacteriële eigenschappen én de energetische zuiverheid. Katoen heeft een frequentie van 70 – 100 (afhankelijk van de bron).

Hennep en biologisch katoen resoneren perfect met het lichaam en zijn ook nog eens milieuvriendelijk. Hennep spant zelfs de kroon: het is koolstofnegatief, groeit zonder pesticiden, verrijkt de bodem én heeft een lange levensduur.

Dit betekent dat alles om ons heen een bepaalde trillingsfrequentie heeft, die meetbaar is in energiegolven per seconde. Linnen heeft hierbij een uitzonderlijk hoge energiefrequentie van 5.000. Ter vergelijking:

Hoe wetenschappelijk is dit onderzoek?

Toen ik voor het eerst over dit onderzoek hoorde van Nadine Maarhuis werd mijn interesse meteen gewekt. Ik vond het zo logisch klinken. Al zoekend op internet vond ik allerlei verwijzingen naar het onderzoek van Dr. Yellen, maar helaas nergens goede bronnen naar de wetenschappelijke literatuur. Ook de uitkomsten gekoppeld aan stof, van het onderzoek van Otto Heinrich Warburg vond ik niet.

Op LinkedIn vond ik wel een publicatie van iemand – die zelf ook geen wetenschapper of specialist is – die er eens goed was ingedoken. Hij kwam tot de conclusie dat het onderzoek verre van wetenschappelijk was. Zijn conclusie was in het kort:

Er zijn online talloze artikelen die verwijzen naar het (zijn woorden) zogenaamd “wetenschappelijk onderzoek” van Dr. Heidi Yellen over de helende frequentie van stoffen, maar dit onderzoekt blijkt bij nader inzien allesbehalve wetenschappelijk is. Yellen is geen natuurkundige of medisch onderzoeker, maar een natuurgenezer en theoloog die samen met haar echtgenoot een “Hebreeuws geneeskundemodel” ontwikkelde op basis van Bijbelse voorschriften.

Hun publicatie, verschenen in een religieus tijdschrift, bevat geen meetgegevens, methodes of peer review en staat vol met taalfouten en zweverige aannames. Toch wordt dit artikel door talloze webshops en influencers aangehaald als hard bewijs dat linnen een hogere “frequentie” heeft en ons daardoor gezonder maakt. Het is een goed voorbeeld van hoe religieuze overtuigingen en pseudo-wetenschap worden vermomd als objectief onderzoek – en hoe marketing dit vervolgens gretig overneemt om kleding te verkopen.

Mijn conclusie

Dat dit onderzoek net niet goed onderbouwde wat ik eigenlijk hoopte – het klonk zo mooi en logisch – vond ik als wetenschapper een kleine teleurstelling. Maar laten we eerlijk zijn. Met of zonder de mogelijkheid om de frequentie van kleding te meten, weten we diep in ons hart toch best dat het een veel beter idee is om polyester kleding uit ons leven te verbannen? Je draagt het per slot van rekening op je blote huid: je grootste orgaan. En het is hartstikke vervuilend.

Dus ook al is dit ‘onderzoek’ meer een kwestie van ‘geloof’ dan ‘wetenschap’, voor mij was het wel weer een wake-up call die me waarschuwde voor de negatieve effecten van polyester kleding. En ik geef je de volgende tips om gewoon geen ‘plastic’ miskopen meer te doen:

1. Lees de labels – vermijd stoffen zoals polyester, acryl, nylon of viscose.

2. Kies voor natuurlijke materialen – linnen, wol, hennep, biologisch katoen, bamboe.

3. Let op kleurstoffen – ga voor ongeverfde of plantaardig geverfde stoffen.

4. Kies bewust voor comfort én energie – draag kleding die jou en de aarde voedt, niet uitput.

Heb je wel een goede bron die dit wetenschappelijk – of misschien op een andere manier – goed onderbouwt, laat het me alsjeblieft weten. Ik ben ontzettend benieuwd en zou dit artikel dolgraag herschrijven met die onderbouwing.