Geplaatst door Iris Te Wieske donderdag 26 februari 2026 Duurzaam wonen

4 jaar geleden verhuisden ze naar Zweden, maar Suzanna en Ruben willen terug: dit is waarom.

In 2022 verhuisden Suzanna (37) en Ruben (41) met hun kinderen Reza (11) en Lodi (7) naar het Zweedse Vedevåg. Hier bouwden ze de afgelopen jaren niet alleen aan een nieuw leven, maar ook aan een kleinschalige regeneratieve boerderij en eco-camping onder de naam Slow Life Sweden. Een langgekoesterde droom die werkelijkheid werd. Toch besloten ze onlangs afscheid te nemen van hun avontuur in Zweden en terug te keren naar Nederland.

In het Zweedse Vedevåg – ongeveer 2,5 uur ten westen van Stockholm – is het vandaag 8 graden onder nul. Het terrein van Suzanna en Ruben is bedekt met een dikke laag sneeuw. Hoewel het nu nog moeilijk voor te stellen is, zullen hier deze zomer weer volop gasten en vrijwilligers rondlopen. Want ondanks de keuze om terug te gaan naar Nederland, ontvangen ze komend seizoen nog wel gasten in Zweden.

Het Hoge Noorden

Veel mensen zagen in het tv-programma Het Hoge Noorden – waarin Dionne Stax Nederlanders opzocht die in Scandinavië wonen – hoe Suzanna en Ruben aan hun avontuur in Zweden begonnen: met een oud vakantiehuisje en 7,5 hectare verlaten weidegrond.

Lopend over een vrijwel leeg terrein fantaseerden ze over de aan te leggen moestuin, de locatie van het voedselbos en de accomodaties voor hun gasten. Ruben: “Ik ga heel goed op de energie van iets nieuws, een leeg canvas.” Dat lege canvas heeft inmiddels – dankzij hard werken en de hulp van vele vrijwilligers – plaatsgemaakt voor een klein sprookje in de Zweedse bossen dat ze de afgelopen jaren met talloze gasten deelden. Naast een klein kampeerterrein waar je met je eigen tent of camper terecht kunt, kun je hier overnachten in een sfeervolle (glamping)tent of in een van de huisjes.

Ons-voorzienend leven in Zweden

Dat was vanaf het begin het uitgangspunt: niet alleen een fijne plek in Zweden creëren voor hun eigen gezin, maar ook voor de natuur en voor anderen. Suzanna: “We wilden het land beter achterlaten dan we het aantroffen, zodat ook toekomstige generaties er nog profijt van hebben.” Die visie kreeg stap voor stap vorm.

“Aanvankelijk wilden we zoveel mogelijk ons eigen voedsel produceren”, vertelt Suzanna. “Met onze groentetuin wilden we naast ons eigen gezin ook onze gasten en buurtgenoten kunnen voeden. Maar we ontdekten al snel dat het bijna onmogelijk is om dat als gezin helemaal alleen te doen. Je hebt je omgeving nodig.”

Ons-voorzienend leven noemen Suzanna en Ruben dat. En dat gaat verder dan praktische overwegingen. Ruben: “In tijden van grote onzekerheid zijn mensen vaak geneigd zichzelf terug te trekken. Zweden lijkt daar natuurlijk de perfecte plek voor, maar ik denk niet dat dit de oplossing is. Een belangrijk onderdeel van ons mens-zijn is dat wij sociale wezens zijn.”

Aansluiting bij de lokale gemeenschap

“We vonden het belangrijk om aansluiting te vinden bij de lokale gemeenschap”, vult Suzanna aan. “In Zweden is het gebruikelijk om je bij een vereniging voor tuinders aan te sluiten. Dat hebben we gelijk gedaan. We ruilen onderling zaadjes en er worden oogstfeesten georganiseerd.”

Ook buiten hun directe omgeving vinden ze snel aansluiting. Een eerste oproep op Workaway (een platform dat reizigers koppelt aan projecten waar zij een paar uur per dag meehelpen in ruil voor kost en inwoning) levert tientallen reacties op. Ruben: “Ineens hadden we drie weken lang elke avond een kennismaking met een potentiële vrijwilliger. We hebben in de afgelopen jaren hulp gehad van meer dan 100 vrijwilligers, dat hadden we nooit verwacht. Het waren allemaal verschillende mensen – van studenten die een tussenjaar hadden tot een man van 65 die net met pensioen was – maar allemaal hadden ze hetzelfde doel: ze wilden iets doen voor de natuur.”

Mede dankzij de hulp van vrijwilligers heeft het terrein in Zweden een flinke transformatie ondergaan. “Ondanks de naam van deze plek, gaat het natuurlijk helemaal niet slow”, zegt Suzanna lachend. “Het is hard werken, maar de meeste mensen vinden het heel leuk dat ze ergens aan bij kunnen dragen. Ze ervaren voldoening aan het einde van de dag omdat we samen iets hebben gerealiseerd.”

Ver weg een nieuw leven opbouwen

Tot nu toe klinkt het verhaal in Zweden als een droom, maar het opbouwen van een nieuw leven ver weg van vrienden en familie komt ook met de nodige uitdagingen. “Een emigratie is een enorm project waarin je jezelf de hele tijd tegenkomt”, zegt Suzanna. “Je moet helemaal opnieuw beginnen en niets is vanzelfsprekend. Naast de emigratie hadden we natuurlijk ook nog kleine kinderen, startten we een bedrijf en moesten we een nieuwe taal leren. Dat is gewoon heel veel tegelijk.”

Ook heeft Suzanna moeite om te wortelen. “Ik mis de echte verbinding met mensen hier. Ik vind het fijn om diepere gesprekken te hebben over wezenlijke dingen. Ik kan inmiddels redelijk goed Zweeds, maar toch voelt het vaak alsof ik slechts een klein, oppervlakkig stukje van mezelf kan laten zien.”

Als Suzanna daarnaast steeds meer last krijgt van gezondheidsproblemen, komt ze tot de conclusie dat ze terug wil naar Nederland. “Ik heb weinig energie en het werk hier wordt daardoor steeds moeilijker. Ik was in de dagelijkse praktijk gewoon niet meer gelukkig met ons leven hier. Daar was niet één aanleiding voor, het was alles bij elkaar.”

Een grote verantwoordelijkheid

Ruben wil in eerste instantie in Zweden blijven. Suzanna: “Daar hebben we veel moeilijke gesprekken over gevoerd. Het voelde alsof ik mezelf en Ruben teleurstelde, daar heb ik mij lang schuldig over gevoeld. We wilden hier een plek creëren waar na ons nog vele generaties van konden genieten. Dat voelt als een grote verantwoordelijkheid en maakt het lastig om deze plek over te dragen. Het voelt een beetje alsof we een niet volgroeid kind het huis uit sturen.”

Toch besloten ze op zoek te gaan naar iemand die hun plek in Zweden wil overnemen. Toen ze het nieuws online deelden, ontvingen ze meer dan honderd reacties van geïnteresseerden. Op LinkedIn ging het bericht van Ruben viraal. “Het was één grote chaos. We hebben een heel weekend lang alleen maar berichtjes beantwoord”, vertelt Ruben.

Inmiddels hebben ze heel wat gesprekken gevoerd en zijn ze met een aantal kandidaten in gesprek. Ruben: “We hebben iedereen gevraagd een verhaal te schrijven over hun plannen met deze plek. We willen graag dat iemand net als wij investeert in de bodem en de plek openstelt voor anderen.” Suzanna en Ruben hopen het komende vakantieseizoen samen met de nieuwe eigenaren te draaien en eind van de zomer naar Nederland te vertrekken.

Suzanna: “Ik denk elke dag wel een keer aan alles wat we hier in Zweden achterlaten, maar toch is er met deze beslissing een last van mijn schouders gevallen. Ik zie nu ook weer mogelijkheden voor een leven in Nederland.” Ook Ruben bekijkt het positief: “We sluiten dit avontuur af, maar hebben nog steeds onze dromen en passies. We vertrouwen erop dat die in Nederland weer op een andere manier vorm gaan krijgen.”

Ruimte voor nieuwe dromen

Voorlopig gunnen ze zichzelf even rust, al zou dat zomaar eens van korte duur kunnen zijn. “Als we morgen een mailtje krijgen van iemand die zegt: ik heb een boerderij met een hectare grond, daar mogen jullie mee doen wat jullie willen. Dan staan wij de volgende dag op de stoep”, zegt Ruben lachend. Suzanna: “We hopen in Nederland ook weer een boerderij met wat grond te vinden. Een plek waar we regeneratief kunnen werken en een ontmoetingsplek kunnen creëren. Als iemand een tip voor ons heeft, horen we dat heel graag. We staan open voor allerlei opties, maar het liefst wel in de omgeving van Zutphen.”

Een boerderij met een stuk grond is dus nog steeds de droom. Ruben: “Ik zou het geweldig vinden als we een sociale voedseltuin kunnen opzetten of ons daarbij aan kunnen sluiten. Ik ben ervan overtuigd dat een tuin of park de perfecte manier is om gemeenschappen met elkaar in verbinding te brengen. Zien wat er onder je voeten groeit, sociale contacten opdoen en buiten zijn is zo helend voor je lichaam. Dat zit helemaal in ons systeem en gaat niet opeens weg als we hier weg gaan.”

Wil jij deze zomer nog kamperen bij Suzanna en Ruben in Zweden? Op de website vind je alle mogelijkheden. Heb je een (woon)tip voor Suzanna en Ruben, stuur dan even een berichtje naar info@slowlifesweden.com of via Instagram @SlowLifeSweden.

Lees ook: Waarom steeds meer Nederlanders hun koffers pakken en naar Zweden emigreren.

Over de schrijver

Iris Te Wieske

Iris is freelance journalist en schrijft o.a. over bewuster leven, cultuur & maatschappij en het ouderschap. Als ze geen verhalen aan het tikken is, zit ze met haar handen in de moestuin óf in de klei. Je volgt haar werk via instagram

Reacties

Geen reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Copyright 2025 Fonticons, Inc.--> Share