Grace liep helemaal van Den Haag naar Boedapest. Dit is wat ze onderweg leerde

De meeste mensen kennen wel iemand die het Pieterpad heeft gelopen, de Camino, de St. Olavsleden of een van de andere bekende pelgrimstochten. Wellicht heb je zelf ook wel een van deze tochten gelopen. Grace pakte het anders aan. Zij zette haar eigen route in elkaar en liep vanuit Den Haag helemaal naar Boedapest. ‘Ik voelde: deze reis moet echt van mij zijn. Ik wilde geen gebaand pad volgen.’ Wij spraken Grace over haar wandelavontuur en vroegen natuurlijk meteen om tips!

‘Ik ben niet iemand die al vanaf jong af aan elk weekend lange hikes maakt’, vertelt Grace. ‘Maar ik heb wel een aantal keer met de wandelreizen van mijn vader in Hongarije meegedaan.’ Zelf was Grace drukker met hardlopen en boksen, wandelen werd eigenlijk pas vorig jaar meer onderdeel van haar leven.

‘Ik kwam in een periode waarin ik merkte dat ik iets anders nodig had. Iets dat minder draaide om presteren, maar meer om rust en zachtheid.’ Ze begon met wandelen in de buurt van haar huis in Den Haag. ‘In het begin liep ik nog rond met een heel vol hoofd. Maar toen de afstanden langer werden en ik meerdere dagen ging lopen, werd mijn hoofd steeds rustiger. Ik kon genieten van de kleine dingen: een mooi uitzicht, een vogel, een fijn gesprek of de zon op mijn gezicht.’

De voorbereiding van een maandenlange wandeltocht

Het wandelen ging steeds beter en op gegeven moment dacht Grace: wat als ik écht ver ga lopen? Niet voor één week, maar maandenlang onderweg zijn. Ze koos als bestemming Boedapest, omdat haar vader in Hongarije woont. Maar alleen met de bestemming kiezen, ben je er nog niet. Dan begint de echte voorbereiding pas. Zowel fysiek als mentaal. ‘Ik liep een deel van het Nederlands Kustpad en vervolgens het Pieterpad met een extra zware rugzak om goed te wennen aan al die kilo’s op mijn rug.’ Ook las ze veel boeken van andere mensen die grote avonturen waren aangegaan. ‘Het begon steeds meer te leven in mijn hoofd: ik zag mezelf al over de Kettingbrug in Boedapest lopen.’

De wandeling naar Boedapest was geen bestaande tocht. Via de wandelapp Komoot maakte Grace een route die zo logisch en veilig mogelijk voelde. ‘Ik wilde niet midden in de winter door de Alpen trekken over hoge en besneeuwde bergen.’ Vervolgens deelde ze de tocht op in etappes van rond de 20 tot 30 kilometer per dag.

Daarbij keek ze naar hoogteverschillen, maar ook de aanwezigheid van winkels en overnachtingsplekken. ‘Ik had elke nacht een plek nodig om te slapen en in de winter ben je daarin veel minder flexibel. Soms bepaalde een accommodatie dus uiteindelijk waar mijn dag eindigde.’ Het werd een enorme puzzel om te leggen, maar het lukte. Begin januari pakte Grace haar tas in, trok de deur in Den Haag achter zich dicht en ging op pad.

Bijzondere ervaringen onderweg

Als we Grace vragen naar de leukste ervaringen onderweg, vertelt ze dat dat best een moeilijke vraag is. ‘Nu ik weer thuis ben, mis ik zelfs alle minder leuke dingen. De pijn in mijn voeten, de vermoeidheid, elke ochtend weer die zware rugzak op mijn rug.’ De mooiste momenten zaten volgens Grace vaak juist in kleine dingen.

‘Dat je wakker wordt en niet weet wat de dag gaat brengen. De uitgestrekte natuur, soms besneeuwde dalen en overal dieren onderweg. Ik was nergens echt alleen, de natuur voelde heel levend om me heen.’ Grace trok met haar grote rugzak om onderweg ook veel aandacht. ‘Mensen begonnen vaak vanzelf een praatje, dat was heel leuk.’ Juist de mix van alleen zijn in de rust van de natuur en de onverwachte ontmoetingen onderweg, maakte de wandeltocht voor Grace zo bijzonder.

Hoewel Grace alleen wandelde, keek een groeiend aantal volgers via Instagram en TikTok met haar mee. ‘Verhalen vertellen met beeld is een grote passie van mij, ik vind het erg leuk om te doen. En ik heb er vanuit mijn werk al veel ervaring mee. Al betekent dat niet dat een video altijd snel in elkaar gezet is. Een filmpje van drie minuten kan, van filmen tot monteren en ondertitelen, zomaar acht uur kosten.’

Grace probeerde elke dag rond 15.00 uur aan te komen op een nieuwe slaapplek, zodat ze genoeg tijd had om te douchen, te liggen, te eten en daarna nog haar beeldmateriaal van die dag te editen. ‘Soms hield ik mijn posts bewust heel simpel, omdat het anders gewoon te veel werd.’

Genoeg rust nemen en veiligheid serieus nemen

In het begin dacht Grace dat ze af en toe één rustdag zou nemen, maar ze merkte al snel dat ze soms echt meerdere dagen achter elkaar nodig had om bij te tanken. ‘Zeker na zware stukken in de sneeuw en dagen met veel hoogtemeters. Langere pauzes plande ze in grotere steden, zoals Leipzig, Praag, Wenen en Bratislava. ‘Ik vond het zo bijzonder dat ik daar helemaal naartoe was gelopen. Toch iets anders dan een stedentripje met de trein of het vliegtuig.’ Uiteindelijk draaide alles om balans tussen het wandelen, uitrusten en herstellen, content maken, steden bezoeken en de voorbereiding doen op de volgende etappes.

Grace kreeg onderweg en na afloop duizenden lieve en positieve berichten, maar ook tal van vragen. Want hoe pak je zo’n wandeltocht aan? En ben je niet bang onderweg?

‘Het grootste deel van mijn volgers zijn vrouwen en ik merkte dat veiligheid echt een groot thema is. Zelf voelde ik me onderweg vaak veiliger alleen in een bos dan in een drukke stad. Als iets spannend voelde, zei ik tegen mezelf: ik mag altijd even gaan kijken. Als het niet goed voelt, mag ik terug. Ik heb nooit om hoeven keren, maar het hielp wel om mezelf zo niet te dwingen stoer te zijn.’ Als het aan Grace ligt, zou iedereen een solo wandeltocht moeten maken. En dat hoeft niet meteen heel groots.

Zelf op avontuur gaan: tips van Grace

 ‘Alles begint met een kleine stap. Begin in je eigen omgeving, pak er een wandel-app bij, zet wat punten op de kaart en maak je eigen route.’ Liever een bestaande route lopen? Ook helemaal prima! ‘Het gevoel dat je echt iets helemaal voor jezelf doet, dat je zelf een route loopt en je eigen keuzes maakt, is zo waardevol. Dat geeft een enorm gevoel van eigenaarschap.’

Daarnaast vertelt Grace dat het vooral heel belangrijk is om te investeren in goede wandelschoenen. ‘Mijn schoenen waren in het begin te klein, waardoor ik last kreeg van mijn voeten. Gelukkig heb ik daarna een paar gekocht dat echt als gegoten zit.’

Na dit wandelavontuur wil Grace absoluut nog vaker op pad. ‘Het wordt sowieso weer iets dat echt van mij is. Ik vind het gewoon leuk om mijn eigen route te maken en onderweg mijn eigen pad te volgen.’ Deze zomer gaat ze voor het eerst op pad met een tent voor een aantal micro-avonturen, maar wie weet wat er daarna volgt! ‘Mijn grootste droom is om dit wandelmedicijn verder door te geven. Ik wil mooie wandelingen organiseren, een boek schrijven over de reis en mensen inspireren om ook hun eigen Happy Steps te zetten.’

Benieuwd naar al Grace haar wandelavonturen? Volg haar dan vooral via via Instagram en TikTok.

Lees ook: Met deze tips kun je moeiteloos 40 kilometer lopen.