‘Van spullen word je niet gelukkig’. Met deze boodschap begint de Japanse minimalist Fumio Sasaki zijn bestseller Vaarwel Spullen. Sasaki kan het weten. Ooit bevond hij zich in, wat hij zelf noemt, een maximalistische toestand. Hij had meer spullen dan hij aankon. Al die spullen voelden als een last en Sasaki besloot er rigoureus afscheid van te nemen. Hij werd minimalist.
Hetkanwel interviewde Sasaki om je te inspireren, maar we zijn vooral heel benieuwd naar jouw tips om te minimaliseren. Deel je die met ons onder dit artikel en via social media?
Minimalisme is een manier van leven is, waarbij je je bezittingen terugbrengt tot het absolute minimum dat je nodig hebt. Voor Sasaki betekent dit drie shirts, vier broeken, vier paar sokken, een Macbook air, een telefoon, een matras, een deken en niet veel meer. Door de ruimte die vrijkwam in Sasaki’s huis en in zijn hoofd werd hij een ander mens. Zijn levensstijl bracht hem vrijheid en verrijkte zijn leven. In Vaarwel Spullen deelt hij op een open en eerlijke manier zijn ervaringen en geeft praktische tips.

Minimalisme in de slaapkamer
Sasaki: “Als ik nu terugkijk, zie ik hoe mijn spullen mijn tijd en energie opslokten. Dat is alleen wel in retrospectief. Toen ik al die spullen had, wist ik niet dat ze me ongelukkig maakten. Toch denk ik dat veel mensen zich er best bewust van zijn als ze te veel spullen hebben, maar dat ze zich ongemakkelijk voelen bij het idee om er afscheid van te nemen.”
Sasaki “Ieder mens moet op zoek naar het punt dat spullen geen stress meer opleveren. Dat minimum aantal is voor iedereen persoonlijk en fluctueert mee met de verschillende fases in je leven. Er is geen tekstboek ‘minimalistisch leven’ dat voor iedereen werkt, maar je onderzoekt zelf wat voor jou op welk moment het goede aantal is.”

De kledingkast van Sasaki
Sasaki “Ik besefte dat als me iets overkwam, ik niemand tot last zou zijn. Toen ik naar mijn nieuwe appartement verhuisde, kostte me dat een half uur. Dat betekende dat als ik overleed, mijn appartement in dertig minuten leeg was. Die gedachte hielp me om meer risico te nemen in mijn leven. En toen ik een avond in bed lag, voelde ik me plotseling intens dankbaar voor de spullen die me warm en droog hielden, de muren om me heen en het dak boven mijn hoofd. Dit soort ervaringen komen op momenten dat je ze niet verwacht.”

Fumio Sasaki in zijn huis
Sasaki: “Er zijn in de geschiedenis veel minimalisten die me inspireerden. Denk aan Gandhi, moeder Theresa en Boeddha. Ik vroeg me altijd af waarom de grootste leraren van de geschiedenis iets gemeen hebben, dat religie en cultuur overstijgt. Op mijn Macbook heb ik een foto van de lege kamer van Gandhi. En moeder Theresa, de vrouw die een nobelprijs won, liet niets achter nadat ze overleed. Boeddha verliet zijn paleis en familie om monnik te worden. Waarom maakten ze die keuze, vroeg ik me tijdens mijn eigen proces steeds af.”
Sasaki: “Allereerst zou ik willen zeggen dat er niets mis is met het bezitten of kopen van spullen. Het wordt een probleem wanneer je steeds meer spullen nastreeft en uit het oog verliest wat belangrijk is. Ik stel me bij elke aankoop voor wat er gebeurt als ik het niet heb. Ik hoef er dan niet voor te zorgen, mijn huis is leger en ik hoef niet te werken om het te kunnen kopen. Als ik alles bij elkaar optel en ik denk dat het me meer waarde brengt, dan zou ik het kopen.
Als ik beslis om iets weg te doen en het voelt als een intern conflict, dan ga ik de discussie met mezelf aan. Wat daarbij helpt, is om te beseffen dat ik het op een bepaald moment toch moet laten gaan.”

Een inkijkje in het huis Fumio Sasaki
Sasaki: Ik sta heel erg versteld dat mijn boodschap over de wereld is verspreid, maar op hetzelfde moment denk ik ook dat het niets heeft veranderd. Een van mijn favoriete citaten van Gandhi is “Good travels at a snail’s pace.” Soms stel ik me weleens voor dat in de verre toekomst in de geschiedenisboeken staat dat mensen rond 2000 na christus geloofden dat het verzamelen van spullen een symbool van rijkdom was. Hopelijk lachen de scholieren dan hoe dom dat idee was. Dat is de toekomst waar ik over fantaseer.”
Sta je al te popelen om zelf aan de slag te gaan? In een volgende blog delen we tips om te minimaliseren van Sasaki, maar ook van onze lezers. Ben je zelf een (beginnend) minimalist en heb je een gouden tip? Deel die dan met ons onder aan deze blog of via social media met #vaarwelspullen. De drie beste tips krijgen een boek cadeau en komen in de blog.
Blijf ons volgen via #vaarwelspullen!
Lees ook:
Minimaliseren: de documentaire
Een minimale kledingkast: de 10 grootste voordelen
Asceline Groot is partner bij hetkanWEL, onderzoeker, specialist op het gebied van duurzame trends en ontwikkelingen en co-auteur van het boek 'hetkanWEL. Voor een groener, eerlijker en leuker leven'. Daarnaast heeft ze een PhD aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Ze deed onderzoek hoe social enterprises hun ideeën ontwikkelen.
Al een aantal keer hadden we geprobeerd onze boekenkast leger te maken. We stelden ons de vraag: ‘Welke boeken kunnen weg?’ Dat werkte niet echt goed, want dan ben je bezig met de vraag van welke boeken je afscheid moet nemen en dat is soms toch pijnlijk. Toen we op een gegeven moment om praktische redenen terug moesten van twee boekenwanden naar één kleine boekenkast, hebben we de vraag omgedraaid: ‘Welke boeken wil ik echt houden?’ Dat bleken er niet zo veel te zijn. Toen we die apart hadden gelegd, hebben we de rest gewoon naar de kringloop gebracht.
Of het echt een tip is weet ik niet, maar voor mij is dit niets nieuws. Voor mij voelt het bevrijdend om zo min mogelijk te bezitten. Dat ik ieder moment weg kan en weinig achterlaat. Ik wil graag simpel en eenvoudig leven en daar toets ik alles aan wat zich aandient. Spullen, maar ook abonnementen, aanbiedingen etc. Het je daarin verdiepen kost zoveel energie en tijd. Heb geen TV, meubels horen bij mijn huurhuisje. Voor mij is dit een manier van leven die veel rust en ruimte geeft en gelegenheid om me bezig te houden in het leven met waar het voor mij echt om gaat.
Ontspullen: een inspirerende maar ook lastige klus. Wat betreft kleding en huisgerei zijn er al veel goede en praktische adviezen. Ik wil twee ervaringstips aanvullen w.b. emotionele spullen.
1. Foto’s maken van waardevolle dierbare dingen, dan per thema bundelen en een fotoboekje ervan maken. Een heerlijke klus die structuur geeft in hoofd, hart en omgeving en kan helpen bij bijv. rouwverwerking (en daarna alles weggeven/wegdoen).
2. Een museum maken: in een rustig hoekje in huis heb ik een grote boekenplank (30x200cm), waarop alles compact een plek kan vinden dat mooi/dierbaar is: kleine cadeautjes, stenen, schelpen, beeldjes, dierbare prutsdingetjes enz. Allemaal niet ‘nodig’ maar alles vertelt wel een verhaal. Aan de muur erboven hangen over dezelfde breedte in een strak rechthoekig vlak allerlei mooie dingen die min of meer plat zijn.
Ik heb alles geordend op kleur, materiaal, sfeer of thema. Het blijft me al jaren boeien, de schoonheid is prachtig en speels, en niet onrustig vanwege het strakke kader. Alle overige frutsels kunnen weg, de rest van het huis ademt ruimte.
Wat een inspirerende tip om het museumplank te maken! Na veel opruimen (Marie Kondo) heb ik een kleine verzameling bijzondere emo-spulletjes over. Die zaten al jaren in dozen op zolder, erg he. Ik heb deze dingen gered van vergetelheid, maar weet nu niet goed wat ik ermee moet. Goed idee om ze op 1 plaats in het zicht neer te zetten, zodat ik er elke dag van kan genieten.
Wat mij ontzettend veel rust en zoveel meer lucht en ruimte in mijn huis heeft gebracht is door mijn boeken weg te geven. Je kunt ze naar de kringloop brengen, als verjaardagscadeau geven. En geen (nieuwe) boeken meer kopen maar lenen uit de bibliotheek. De Bibliotheek is een geweldige uitvinding! Als ik een interessant boek zie, dan kijk ik of die beschikbaar is in de Bibliotheek. 9 van de 10 keer is dat boek beschikbaar. Soms koop ik nog een boek, meestal tweedehands, en dan geef ik nadat ik hem gelezen heb weer door. Het is ook een heel goede bezuinigingstip.
Ook ik heb een start gemaakt met minimalistisch leven. Zo verdiep ik mij in ont spullen. Bij mijn laatste verjaardag heb ik gevraagd of men geen cadeautje voor mij mee wilden nemen maar in plaats daar van iets uit mijn huis mee nemen. Voor zichzelf, een ander of de kringloop winkel. De meesten reageerden enthousiast.
Wat een dappere actie!!
Mooi. Wij willen kleiner gaan wonen en Erfdelen dus zijn dit soort tips heel welkom.
Ik leef al een paar jaar bewuster en ik kijk dan ook graag op Marktplaats of in Kringloop winkels als ik iets ‘nieuws’ wil aanschaffen. Daardoor doe ik bijna geen impulsaankopen meer. En dat scheelt weer in de aantallen spullen die ik naar huis draag. Dat maakt me blij, maar ik ben ook heel blij met mijn nieuwe aankopen als ik ze eenmaal gevonden heb en ze een tweede leven kan geven!
Begin met je besteklade en houd alleen het hoognodige en wat je echt vaak gebruikt. Zie vervolgens je hele huis als ware het een besteklade. Daar liggen dan ook vorken en messen bij elkaar en zie je direct als er een vork per ongeluk bij de messen in ligt. Of alle losse spulletjes die je nooit gebruikt en alleen maar rommel geven.
Zo bekijk je ook je huis. Wat bij elkaar hoort qua categorie breng je bij elkaar. En pak je aan. Wat heb je écht nodig en gebruik je echt of houd je omdat je het fijn vindt te houden. De rest gaat weg. En vertrouw er maar op dat wat je niet meer hebt je niet zult missen. In het ergste geval koop je het opnieuw en dat kan ook 2e hands.
Het helpt vaak met beslissen als je weet dat het op een goede bestemming komt of zelf nog iets aan overhoudt. Dus weggeven kringloop of marktplaats.
Kapotte spullen vuilnis of repareren.
Vervolgens geef je alles een vaste logische plek wat qua categorie bij elkaar hoort. Hoef je nooit meer te zoeken. Alle tijd die je alleen daarmee al overhoudt kun je mooi van je rustige huis en geest genieten.
En geef je zelf een jaar de tijd. Zo minimaliseer je op haast.
Ik wilde minder geld uitgeven ivm onzekere inkomsten in de toekomst. Ik ben slecht in bezuinigen. Daarom besloot ik dit keer het tegenovergestelde te doen: i.p.v. me frustreren over wat ik niet meer kan doen/kopen aandacht besteden aan wat ik heb. Dat begon met het grondig opruimen van elke hoek, kast, lade van mijn huis waarbij ik rigoureus weggaf/-bracht naar de kringloop. Daarmee ben ik nog geen minimalist maar ontstond het heerlijke besef dat weinig spullen vrijheid geeft. Het geeft me meer rust en structuur. Ik heb minder dan eerst en nog steeds meer dan genoeg, maar het voelt alvast heerlijk om nog meer vrijheid maken (lees: wegdoen, opruimen) in het vooruitzicht te hebben.
Als beginnende minimalist moet ik er mij bij neerleggen dat het een proces is van enkele jaren. Stap voor stap word je een minimalist. Als tip kan ik geven: als je iets koopt moet er ook iets weg.