Klimaatverandering is een groot probleem en CO2-uitstoot door vervuilende industrie is niet 1,2,3 op te lossen door ons, burgers. Toch is er een hele simpele manier om bij te dragen aan de reductie van CO2-uitstoot in Europa. Namelijk via de Europese emissiehandel. Dat klinkt misschien duur en ingewikkeld, maar dat valt reuze mee. Dit is hoe het werkt:
Er zijn bepaalde sectoren die onder de Europese emissiehandel vallen. Denk aan de energiesector, de grote industrie en de lucht- en scheepvaart. Bedrijven uit deze sectoren moeten rechten kopen op CO2-uitstoot.
De opbrengst van de verkoop van deze emissierechten gaat deels naar Brussel en deels naar de EU-lidstaten. Sinds een jaar moet 100% daarvan besteed worden aan klimaatacties, dat was 50%. Lidstaten moeten aan de Europese Commissie rapporteren wat ze met het geld doen. Daar zijn ze vaak te laat mee, maar ze doen het wel. Nederland geeft al meer dan die 100% van die emissierechten uit aan klimaatactie, maar dat betekent niet dat we onze klimaatdoelenhalen.

De hoeveelheid emissierechten die jaarlijks verkocht wordt, is niet onbeperkt. Er is een plafond en de hoeveelheid emissierechten die wordt verkocht wordt jaarlijks minder. Het is de bedoeling dat in 2039 geen nieuwe rechten meer op de markt gebracht worden. Dat lijkt nog ver weg, maar bedrijven hebben een lange termijnplanning nodig, zodat ze de maatregelen om te verduurzamen op tijd kunnen inzetten.
Dat klinkt allemaal fantastisch: je mag niet meer CO2 uitstoten dan waar je rechten voor hebt gekocht. Er is maar een beperkt aantal rechten te koop. En in 2039 komen er helemaal geen nieuwe emissierechten meer op de markt. Maar, er zitten natuurlijk ook wat nadelen aan dit systeem.
Zo valt de luchtvaartsector onder het systeem van emissierechten, maar dat geldt alleen voor de vluchten binnen Europa. Voor de CO2-uitstoot van vluchten buiten Europa hoeven ze niet te betalen. En ze betalen ook echt alleen maar voor de CO2-uitstoot en niet voor andere vervuilende stoffen.



Bovendien krijgen veel sectoren het grootste deel van hun emissierechten gratis. Het kost bedrijven dus heel weinig tot niks. De energiesector betaalt volledig voor de emissierechten en juist dat heeft een enorme boost gegeven om die sector groener te maken.
En dan is er nog iets: je mag de emissierechten die je zelf niet gebruikt ook weer doorverkopen. Dus bedrijven die veel verduurzamen en hun emissierechten daardoor niet nodig hebben, kunnen hun rechten verkopen. Hierdoor blijft de uitstoot per saldo gelijk, ook al zijn bedrijven aan het verduurzamen of minder aan het uitstoten dan waar ze recht op hebben. Het is namelijk een markt, en geen belasting.
Als individu kan je een hoop doen om je eigen uitstoot te verminderen met de keuzes die je maakt in je eigen levensstijl. Denk bijvoorbeeld aan veel minder vliegen, veel minder dierlijke producten consumeren en veel minder spullen en kleding kopen. Dat scheelt al een heleboel.
Maar er is nog iets wat je kan doen en dat is meedoen aan de Carbonkiller Campagne. Je kan als burger namelijk ook emissierechten kopen en die certificaten vervolgens vernietigen. Op die manier haal je de emissierechten ook echt uit het systeem waardoor ze niet meer verhandeld kunnen worden. Omdat er op die manier minder emissierechten in omloop zijn op de markt, gaat de prijs van deze rechten ook omhoog waardoor het voor bedrijven steeds minder aantrekkelijk is om ze te kopen en het ook financieel steeds aantrekkelijker wordt om nu al te verduurzamen en niet tot 2039 te wachten als er geen nieuwe rechten meer op de markt gebracht worden.
Er zijn momenten 1,1 miljard rechten te veel op de markt die niet gebruikt worden. Dat overschot is ontstaan door de economische crisis in 2008 en door de pandemie. Dit overschot kan dus nog verhandeld worden, maar je mag je ongebruikte rechten ook meenemen. Sommige bedrijven kopen rechten en verkopen ze jaren later door als ze duurder zijn. Zo’n bedrijf verdient dan zelf geld met emissierechten zonder zelf te hoeven verduurzamen. Een bedrijf als Shell is hier bijvoorbeeld heel rijk mee geworden.
Als je jouw emissierechten via Campagne Carbonkiller koopt, gaat dat geld naar de overheid voor klimaatbeleid. Inmiddels zijn door deze campagne 25.000 CO2-rechten vernietigd. Dat is al best een aantal, maar met een overschot van meer dan een miljard kan het nog wel iets meer. Er zijn ook bedrijven die de certificaten kopen, die niet verplicht zijn om dit te doen. Denk aan het duurzame schoenenmerk Nooch.
Lees ook: Dit Finse stadje vermindert de CO2-uitstoot sneller dan welke andere plek dan ook.
Wyke Potjer is content manager van hetkanWEL. Ze heeft journalistiek gestudeerd en werkt sindsdien fulltime voor landelijke radio, televisie, print en online media. Ze is vegan, heeft geen auto, probeert plastic uit haar leven te bannen en biologisch te eten. Naast haar freelance bestaan als journalist geeft ze yogales (vinyasa en yin).
Reacties
Geen reacties