Sanne woont in een woongemeenschap: ‘Als je ziek bent staan er drie buren met soep voor je deur’

“Een groene oase op twintig minuten van de stad.” Zo omschrijft Sanne Raes (37) haar woongemeenschap Arneco in het buitengebied van Arnhem. Dik tien jaar geleden heeft ze een boerderij omgetoverd tot een woongemeenschap met 15 koopwoningen. Inmiddels wonen er zo’n veertig mensen. Ze dragen samen zorg voor de plek én voor elkaar. “De boer heeft er zelf ook nog tot zijn overlijden gewoond.”

In 2015 zijn Sanne en haar man aangehaakt bij het project voor deze woongemeenschap. “Wij woonden en studeerden in Wageningen en we hadden het er wel eens over gehad hoe we graag zouden willen wonen. Buitenruimte, landelijk, met een moestuin en fruitbomen. Maar we waren ook starters. We konden in ons eentje niks buitenaf kopen.”

Wonen via een facebookoproepje

Tijdens een rondje op de racefiets zagen ze een prachtige boerderij, die drie weken later op Facebook verscheen met een oproepje. ‘Wie wil er met ons deze boerderij omtoveren tot een duurzaam woonproject?’ Sanne lacht. “Daar hebben we toen onmiddellijk op gereageerd.”

Wonen in een woongemeenschap was niet iets wat bovenaan Sannes verlanglijstje stond. “Ik had er nog niet echt op die manier over nagedacht. Bij de eerste bijeenkomsten dacht ik wel: oeh, dit zijn veel mensen. Maar naarmate het project vorderde, kantelde dat gevoel.” Sommige mensen haakten af, sommigen bleven komen. “Wij werden al snel de drijvende kracht, want naast onze studie hadden we wel wat vrije tijd die we hieraan konden besteden.”

De financiering van het woonproject

Er werd een vereniging opgericht en via leningen van familie en vrienden en inleg van de leden zelf, kon de boerderij worden aangekocht. “Het was moeilijk om een hypotheek te krijgen, de rentes waren hoog. Dus moesten we het geld zelf bij elkaar krijgen.” Alle investeerders kregen geld terug zodra er gebouwd kon worden. “Want de bewoners konden dan als individuen zelf een hypotheek aanvragen op hun huis.”

Inmiddels staan er 15 woningen, is er 1000m2 aan moestuin en zijn er gemeenschappelijke ruimtes zoals een keuken, kantoor en praktijkruimte. De oorspronkelijke boerderij is opgedeeld in meerdere woningen. “De man die de boerderij verkocht heeft ook een plekje gekregen in zijn eigen oude boerderij. Hij wilde eigenlijk helemaal niet weg en kon er blijven wonen tot zijn overlijden”, vertelt Sanne. De boerderij had vroeger ook zestig hectare aan fruitbomen. “Van die bejaarde kersen- en perenbomen staan er nog een paar op het terrein. Die geschiedenis maakt deze plek wel echt uniek.”

Schrijf je in voor de Anders Wonen Maand 
Wil je meer van dit soort praktische tips over wonen lezen? In oktober delen we tijdens de Anders Wonen Maand extra veel verhalen over wonen dus schrijf je snel in voor de anders wonen nieuwsbrief en mis niks (stopt ook automatisch weer)

Meerdere generaties in één woongemeenschap

Sanne leert veel van het samenleven, geeft ze aan. “We hebben een meergeneratie-woonproject, wat inhoudt dat mensen van allerlei leeftijden hier wonen. Gezinnen zoals wij met onze tweeling, maar ook pensionado’s en starters. Je leert daardoor weer met elkaar om te gaan op dagelijkse basis, om met mensen in contact te zijn, tot oplossingen te komen en elkaar aan te vullen. Collectief wonen is het antwoord op veel problemen zoals eenzaamheid en woningtekort denk ik.”

In de praktijk betekent dat de bewoners van Arneco veel buiten zijn en daardoor ook veel samendoen. Alle voordeuren komen uit op een pleintje en er zijn geen ‘eigen’ achtertuinen. “Het is niet zo georganiseerd of afgesproken, maar ontstaat spontaan omdat je samen ergens aan werkt. Samen koken, samen eten, dat ontstaat dan gewoon makkelijk.” Sanne denkt even na.

“Ik kan mijn kinderen hier loslaten op het terrein. Ze spelen waar ze willen, er zijn kindjes van allerlei leeftijden. Dat vloeit samen. Ze leren sociale vaardigheden en zorgdragen voor de plek waar we wonen. En je sociale leven is rondom je huis, daar geniet ik van.” Ook elkaar helpen en voor elkaar zorgen hoort erbij. “Als iemand ziek is, staan er drie buren met soep op de stoep.” 

Het kan gewoon

En het mooiste is, zegt Sanne, het kan gewoon. “Je kunt dit als groep mensen echt zelf opzetten en meer eigenaarschap hebben over hoe je woont. Samen met mensen een gedeelde visie hebben dat verder gaat dan je eigen huis of wijk. Het is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd, maar ik denk dat het voor de maatschappij erg goed zou zijn. Samen wonen, werken en leren. Terug naar de biologie van ons als sociale soort.”

De foto’s zijn gemaakt zijn door Jeroen van Heijningen

Lees ook:
Jorien woont in een Cohousing project in Deventer, dat ze samen met de Woningbouwcorporatie heeft opgezet
Samenwonen met vrienden: Renske en Irene kochten met 3 vrienden een huis in Deventer
4 vrienden maakten een paradijs van deze vervallen boerderij