Tuinieren als pauzeknop voor je hoofd

Je kunt tuinieren zien als nog iets dat moet. Of als een reden om even naar buiten te lopen. Soms zit je hoofd vol. Met werk, berichten, boodschappen, afspraken, een vaatwasser die nog uitgeruimd moet worden en drie dingen die je alweer vergeten bent. Dan kun je natuurlijk een ademhalingsoefening doen. Of een app openen die zegt dat je rustiger moet worden, wat op een drukke dag toch een beetje ironisch voelt.

Je kunt ook naar buiten lopen.

Een paar uitgebloeide bloemen wegknippen. Met je vingers voelen of de aarde nog vochtig is. Even kijken of de tomatenplant eindelijk doet wat je hoopte.

Tuinieren haalt je uit je hoofd

Er zit een heerlijk eenvoudige kant aan tuinieren. Een plant heeft water nodig. Een pot staat te krap. Een slak heeft besloten dat jouw jonge courgetteplant ook voor hem bedoeld is. Je hoeft er geen diepe betekenis aan te geven; je ziet wat er nodig is en je doet iets. Je bent even bezig met iets dat niet reageert met notificaties, deadlines of blauwe vinkjes. De natuur heeft zijn eigen tempo en dat kan tuinieren heel ontspannend maken.

Dat is niet alleen een prettig gevoel. Er is steeds meer onderzoek dat laat zien dat dat tijd doorbrengen in de natuur grote voordelen heeft voor ons emotionele en mentale welzijn. Dat hoeft niet meteen een boswandeling van twee uur te zijn. Een kwartier zonder telefoon tussen planten, kruiden, aarde en buitenlucht is al genoeg om je even uit de hectiek van de dag te halen.

Een tuin mag best levendig zijn

We zijn gewend om veel te beoordelen op resultaat. Ook in de tuin sluipt dat erin. De border moet voller, het gazon strakker, de moestuin productiever, de tegels schoner. Voor je het weet heb je ligt er weer een takenlijst.

Alleen is een tuin daar eigenlijk veel te levend voor. Er groeit iets waar je het niet had bedacht. Er gaat iets dood waar je juist zuinig op was. De munt neemt de halve bak over, de aardbeien zijn eerder door de vogels ontdekt dan door jou en het onkruid heeft duidelijk meer doorzettingsvermogen dan jij op maandagochtend.

Dat rommelige maakt tuinieren juist menselijk. Je hoeft geen perfecte moestuin te hebben. Een paar potten op het balkon, een kruidenbak bij de keukendeur of één hoekje met bloemen is ook tuinieren. En heb je thuis weinig ruimte, bezoek dan eens een pluktuin als pauzemoment. Je loopt er rond, kiest wat bloeit, knipt wat mee mag en bent ondertussen even uit je gewone dag gestapt.

Maak het jezelf makkelijk

Tuinieren is af en toe ook sjouwen, schrobben, snoeien, vegen, opruimen en je afvragen waarom je ooit aan zeven potten met zomerbloeiers bent begonnen. Dan mag je het jezelf best makkelijker maken. Vraag een hovenier voor het zware snoeiwerk, huur of leen goed gereedschap in plaats van te ploeteren met een botte takkenschaar of maak er een middag van met vrienden of buren. Kies planten die niet meteen gaan mokken als je een keer vergeet water te geven of leg mulch tussen je borders tegen uitdroging en onkruid.

Gras maaien is ook zo’n klus: lawaaiig, herhalend en op warme dagen vooral iets dat je uitstelt. Een robot grasmaaier is duurzaam gezien niet automatisch de beste keuze, maar kan het je makkelijker maken. Zeker als je daardoor meer ruimte overhoudt voor de dingen die je wél graag doet in de tuin. 

Verandert je tuin regelmatig of bestaat je gazon uit meerdere stukken met smalle paadjes of borders ertussen, dan kun je een robotmaaier zonder draad overwegen. Laat deze bij voorkeur overdag rijden en houd rekening met dieren in de tuin, zoals egels. Maai vooral niet te veel. Gemak is fijn, maar de tuin wordt levendiger (en milieuvriendelijker) als hij niet tot op de millimeter is gladgestreken.

Een halfuur aanrommelen telt ook

Best lastig misschien: de tuin in gaan zonder meteen nuttig te willen zijn. Je hoeft niet altijd “even snel” drie dingen af te maken. Een halfuur aanrommelen mag ook. Een plant verzetten. Toch weer terugzetten. Wat dode blaadjes wegknippen. Kijken of er al knoppen in de hortensia zitten. Een paar aardbeien zoeken en er eentje direct opeten, nog warm van de zon.

Het fijne aan een tuin, balkon of groen hoekje is dat niet alles direct antwoord geeft. Je doet iets, wacht, kijkt later nog eens. En soms blijft er bewust iets liggen tot morgen. Met je handen in de aarde en je hoofd op pauze.